آن سوی دیوار گریه هایم ...

مثل اون وقتا هنوز

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

مثل یک بیت  ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

من " مرحومه مغفوره " هستم ،‌ وقتي زير يك سنگ سياه گرانيت قشنگ خوابيده ام و احتمالا هيچ خوابي نمي بينم.

من " والده مكرمه‌ " هستم ،‌ وقتي اعضاي هيات مديره شركت پسرم براي خود شيريني بيست آگهي تسليت در بيست روزنامه معتبر چاپ مي كنند

.
من " همسري مهربان و مادري فداكار " هستم ،‌ وقتي شوهرم براي اثبات وفاداري اش – البته تا چهلم – آگهي فوت مرا در صفحه اول پر تيراژترين روزنامه شهر به چاپ مي رساند .

من " زوجه " هستم ، وقتي شوهرم پس از چهار سال و دو ماه و سه روز به حكم قاضي دادگاه خانواده قبول مي كند به من و دختر شش ساله ام ماهيانه بيست و پنج هزار تومان فقط ! بدهد.

من "سرپرست خانوار " هستم ، وقتي شوهرم چهار سال پيش با كاميون قراضه اش از گردنه حيران رد نشد و براي هميشه در ته دره خوابيد.

من " خوشگله " هستم‌ ، وقتي پسرهاي جوان محله زير تير چراغ برق وقتشان را بيهوده مي گذرانند

.
من " مجيد " هستم ، وقتي در ايستگاه چراغ برق، اتوبوس خط واحد مي ايستد و شوهرم مرا از پياده رو مقابل صدا مي زند .

من " ضعيفه " هستم ، وقتي ريش سفيدهاي فاميل مي خواهند از برادر بزرگم حق ارثم را بگيرند

.
من " ... " هستم ،‌ وقتي مادر ، من و خواهرهايم را سرشماري مي كند و به غريبه مي گويد "هفت ... " دارد – خدا بركت بدهد

.
من " بي بي " هستم ، وقتي تبديل به يك شيء آركائيك مي شوم و نوه و نتيجه هايم تيك تيك از من عكس مي گيرند.

من " مامي " هستم ، وقتي دختر نوجوانم در جشن تولد دوستش دروغ پردازي مي كند .

من "مادر " هستم‌ ، وقتي مورد شماتت همسرم قرار مي گيرم .

– آن روز به يك مهماني زنانه رفته بودم و غذاي بچه ها را درست نكرده بودم.

من " زنيكه " هستم‌. وقتی مرد همسايه ، تذكرم را در خصوص درست گذاشتن ماشينش در پاركينگ مي شنود

من " ماماني " هستم‌ ، وقتي بچه هايم خرم مي كنند تا خلاف هايشان را به پدرشان نگويم

.
من " ننه " هستم ، وقتي شليته مي پوشم و چارقدم را با سنجاق زير گلويم محكم مي كنم .

نوه ام خجالت مي كشد به دوستانش بگويد من مادربزرگش هستم ...... به آنها مي گويد من خدمتكار پير مادرش هستم.

من " يك كدبانوي تمام عيار " هستم ، وقتي شوهرم آروغ هاي بودار مي زند و كمربندش را روي شكم برآمده اش جا به جا مي كند .

. من "بانو " هستم ، وقتي از مرز پنجاه سالگي گذشته ام و هيچ مردي دلش نمي خواهد وقتش را با من تلف بكند

.
من در ماه اول عروسي ام : " خانم كوچولو ، عروسك ، ملوسك ، خانمي ، عزيزم، عشق من ، پيشي ، قشنگم ، عسلم ، ويتامين و .... " هستم .

من در فريادهاي شبانه شوهرم ، وقتي دير به خانه مي آيد ، چند تار موي زنانه روي يقه كتش است و دهانش بوي سگ مرده مي دهد ، "سليطه " هستم.
من در ادبيات ديرپاي اين كهن بوم و بر : " دليله محتاله ، نفس محيله مكاره ، مار ، ابليس ، شجره مثمره ، اثيري ، لكاته و ..... " هستم .

دامادم به من "وروره جادو " مي گوي د.

حاج آقا مرا " والده " آقا مصطفي صدا مي زند.

من "مادر فولاد زره " هستم وقتي بر سر حقوقم با اين و آن مي جنگم. مادرم مرا به خان روستا " كنيز " شما معرفي مي كند .
من كيستم ؟‌!!

همین !

خواهم که در این غم کده آرام بمیرم

گمنام سفر کردم و گمنام بمیرم

خواهم زخدایم که به دلخواه بمیرم

یعنی که تورا ببینم و آنگاه بمیرم

مي دانم !

مي دانم بعد از هر خنده ي من،

گريه طولاني است ؛

برای یه مدت خیلی کوتاه تو زندگی ...

شاید ۱ ماه شاید کمتر...

به هر حال خداحافظ تا چندی بعد...

این بد خوابی ها و سردردا دارن منو آزار میدن ..

کاش میشد سرمو مثل کلاه بردارم بزارم رو تاقچه !!!

پ. نوشت : هر وقت میرم پیش سامان و نگاش میکنم  برای دقایقی غصه هام فرار میکنن

از زندگی .

ازآدمای مسخره ی اطرافم .

از این همه دروغ و ریا .

ای خدایی که منو آفریدی پس کی  میخوای حتی کوچیکترین ارزوم رو که برای خواهرم کردم  اجابت کنی؟؟؟!!!

گاهی وقتا فکر میکنم اگه من نبودم چقدر خوب میشد ...

هنوزم دیر نیست من میتونم نباشم ...

ولی فعلا  که به زور  و اجبار دارم به  زندگی یکنواخت خودم ادامه میدم ...

امروز  واقعا دلم برای سامان سوخت ...

ولی بازم بهش گفتم : عزیزم  تولدت مبارک ...

پائولو کوئلیو

« ماركوس اورلیوس »

زندگی قصه تلخیست

که از اغازش

بسکه ازرده شدم

چشم به پایان دارم

دل من چه خردسال است

ساده می نگرد

 ساده می خندد

 ساده می پوشد

دل من از تبار دیوارهای کاهگلی است

ساده می افتد

ساده می شکند

ساده می میرد
دل من تنها تنها سخت میگیرد...

خسته شدم از زندگی

خسته شدم از روزگار

خسته شدم از شب و روز

خسته شدم از آدما

از آدمای بی وفا

خسته از اینهمه فریب

خسته از اینهمه ریا

هر کی بهت میگه سلام

میخواد که خنجر بزنه

مثل درخت روی تنت یه یادگاری بکنه

دنیای بی وفائیه

دیگه وفا نمی بینی

همه باهات غریبه ان

یه آشنا نمی بینی

آیینه ها کدرشدن

خوبی دیگه قصه شده

فایده نداره همدلی

این روزا دشمنی مده

کوله بارت رو خوب ببند

برو به یه جای دیگه

برو یه سرزمین دور

برو یه دنیای دیگه

یه جور دیگه نفس بکش

یه جور دیگه زندگی کن

یه جایی که خدا باشه

اونجا برو بندگی کن

بوی غربت میدهم اماغریبه نیستم

گرچه میدانم که عمری درغریبی زیستم/

مثل رودی بستر این خاک را طی کرده ام

تابفهمم عاقبت درجستوجوی چیستم/

درعبورازلحظه ها برروی پای اشتیاق

لب شکست ازخشکی، اماهمچنان می ایستم/

دلم گرفـــت از ایـــن روزا ،

از این روزای بی نشـــــون

از این همـــه در به دری،

از گــردش چرخ زمـــون

دلـــــم گرفت از آدما،

 از آدمــــای مهربـــــون

از این مترسكای پست،

از همدلای هم زبون

تـــو هم كه بی صــدا شــدی

 آهــای خدای آســـمون

دلم گرفت از آسمون هم از زمين هم از زمون    

 تو زندگيم چقد غمه دلم گرفته از همه

  اي روزگار لعنتي تلخه بهت هر چي ميگم  

  من به زمين و آسمون دست رفاقت نمي دم 

             
  امشب از اون شباس که من دوباره ديوونه بشم    

   تو مستي و بي خبري اسير ميخونه بشم

   امشب از اون شباس که من دلم مي خواد داد بزنم 

    تو شهر اين غريبه ها دردمو فرياد بزنم  

   از اين همه دربه دري تو قلب من قيامته             

   چه فايده داره زندگي اين انتهاي طاقته    

                                  
         
   از اين همه در به دري به لب رسيده جون من   

   به داد من نمي رسه خداي  آسمون من             

زندگی  همچون  بادکنی  است  در  دستان  کودکی، 

 که  همیشه ترس  از  ترکیدن  آن  لذت  داشتنش  را  از  بین  می برد .

دوباره رسیدن فصل بهار

دوباره نو شدن قول و قرار

دوباره محبت و آشتی کنون

خوش باشیم تو این دو روز روزگار

دوباره فصل شکفتن دله

دوباره فصل کنار گذاشتن گله

نگنه یه وقتی یادمون بره

که دیگه بر نمی گرده این بهار

عید اومده عید اومده بهاره

شادی رو به خونمون میاره

عید اومده عید اومده بهاره

هرچی از خدا میخوای برات هدیه میاره

دلای بی قرار ثانیه ها رو میشماره 

بیا تا دعا کنیم دلخوشی از راه برسه

دلامونو وا کنیم که این روزا مقدسه

هر کی آرزو داره به آرزوشم برسه

لحظه ها رو بشماریم سال نو از راه برسه

بچینیم سفره ی هف سین بشینیم کناره هم

از خدای مهربون شادی بخوایم برای هم

عید اومده عید اومده بهاره

شادی رو به خونمون میاره

عید اومده عید اومده بهاره

هرچی از خدا میخوای برات هدیه میاره

دلای بی قرار ثانیه ها رو میشماره

و حالا فهمیدم امدن تو ازآمدن هزاران بهار زیبا تر و دلنشین تر است ...